Jastas

Enge wezens..

Wat zou een ras met een daadwerkelijk vrije wil van ons vinden?

Share on Facebook

I hate Monday’s

In de jaren 90 was er juist een soort verbroederd luxeleventje, niet meer zo authentiek als de jaren 70 maar wel zonder al te grote zorgen..
Zo van ‘kom, lekker met z’n allen feestend naar 2000 toe!’
Het voelde continu als vrijdagmiddag.
De jaren 00 voelen als maandagmorgen..

Share on Facebook

Leeuwendeel

In tijden van stress, kan men zich herpakken met behulp van zijn materialistische aard. Heerlijk is dat, zo’n 100% betrouwbaar systeem dat die frons altijd weer omtovert tot een grijns. Voelt u zich down? Grijp naar die portemonnee en ren naar de eerste beste shop om te zondigen. Bij mij is het vaak techniek; puike gadgets, efficiënte apparatuur, gloeiende elektroden.. Fantastisch!

Wapen je echter voor de natrap. Die is zoals u vast weet zwaar. Het enige ding wat mijn aandacht bijzonder lang heeft kunnen vasthouden en zelfs in hele donkere tijden gelukkig maakte was, verbazingwekkend genoeg, mijn smartphone. Altijd toegang hebben tot de wereld die mij zo boeit. Mijn informatie, mijn vrienden, mijn foto’s, mijn immateriële rotzooi.

Ach, misschien ontloopt het elkaar niet zo. Zolang u uw stuff maar heeft en deze steeds blijft vernieuwen, zolang het leven niet stilstaat maar nieuwe fronten toont en doorloopt. Ja dan wordt u volstrekt gelukkig. Niet continu, maar toch wel het leeuwendeel van de tijd.

Share on Facebook

Een gedicht zonder gewicht

Uien.
Dode manen en Frans bier
Mijn moeder kan zo lekker koken.
Maar uien daar kan ik van dromen.

Het rijmt voor geen reet,
Of zelfs niet.
Een kutgedicht is een te zachte term.
Maar lezen zonder pijn is nou eenmaal niet te voorkomen.
Excuus voor uw zere brein en ogen.

Gegroet, de ajuinen!

Share on Facebook

Doneren voor gevorderden

Zeg nou eens eerlijk.. Als ik hier schrijf dat er mensen verhongeren in Afrika, krijg je dan een gevoel van medelijden of raak je voornamelijk geïrriteerd door mijn cliché intro? Afrika doet je vrijwel niets. Toch..?

Gezien de cijfers bestaat er toch een grote kans dat je wel gedoneerd hebt. Nee, dit wordt geen standaard tekstje over het hypocriete gedrag van de steunende mens die uit schijnheilige compassie en groepsdrang een deel van zijn salaris afstaat aan Giro 555.. Nee, dit stukje tekst gaat verder. Je schuldgevoel een zoethoudertje geven doen we natuurlijk maar al te graag, maar is dat alles? Ik wil eerlijk weten wat ons verder nog drijft om die mensen te helpen. Welke systemen in onze hersenen spelen mee, ligt het echt zo banaal?

Over het algemeen voel je pas oprechte emoties wanneer je net een zielig verhaaltje hebt gelezen over een hongerige familie in de krant. Op dat moment zijn je gevoelens net echt. Naast onze schaapachtige drang om met de kudde mee te lopen kunnen wij dus wel degelijk meeleven met minder gelukkigen. Helaas zijn dit zijn slechts tijdelijke gevoelens en ogen ze daarom nogal plat. Een donatie overmaken omdat je toevallig net een mager jongetje op SBS6 voorbij hebt zien komen lijkt meer op een ordinaire impulsaankoop dan op een weloverwogen keuze van een zichzelf respecterend mens. Gelukkig speelt er misschien nog iets mee..

Ons gevoel voor rechtvaardigheid is een sterke en langdurige prikkel. Dit ‘gevoel’ behoort meer tot ons rationele denken en bestaat niet uit kortdurende oprispingen van medelijden, angst of verdriet. Het is veel concreter en vereist meer een vorm van analytisch nadenken. Aan beide kanten van een weegschaal horen evenveel gewichtjes, anders hangt het systeem scheef. Twee verschillende gewichten zijn complexer om mee te werken dan twee gelijke, zegt ons brein. Over het algemeen heeft onze ratio dus een objectieve en meetbare reden. Wel kunnen negatieve emoties als haat en jaloezie meespelen, maar dat zijn slechts oppervlaktemiddelen om de gelijkheid na te streven. Het rechtvaardigheidsgevoel ligt dieper.

Het tegengaan van ongelijkheid zit diep in ons geworteld; wij willen dingen overal rechtzetten. Voornamelijk om onszelf niet te min te doen en in het dagelijks leven evenveel te verdienen als die luie collega. In het beste geval verdient hij minder, want jij werkt harder en dat is niet eerlijk. Het werkt echter ook vaak in het voordeel naar anderen toe: Neem vandaag maar eens zo’n lekkere moorkop mee voor je zieke moeder, daar is ze altijd zo dol op. Uiteraard is dit uit voorzorg, zodat wanneer zij het beter hebben ze ook weer hetzelfde voor jou zullen doen. Het is waarschijnlijk iets dat de mens door de jaren heen heeft ontwikkeld. Met een gelijke verdeling ben je zekerder van een vruchtbare toekomst.

Onze ratio zorgt er in dit geval voor dat wij mensen in derdewereldlanden willen steunen. Rechtvaardigheidsgevoelens gaan complexiteit en onzekerheid tegen. Daarbij werkt het rationele denken een stuk standvastiger en betrouwbaarder dan ons gevoelsleven. Dit laatste is namelijk zo wisselvallig als het liefdesleven van een gemiddelde prostituee. Naast de welgeteld 3-minuten-blijven-hangende dramatische emoties tijdens de zoveelste documentaire op de BBC, is er dus ook een meewerkende hersenfunctie die oprecht op lange termijn-verdeeldheid uit is. Ratio, maak er s.v.p. goed gebruik van. Ik denk dat ik hierbij zo vrij mag zijn om de mens te feliciteren met tenminste één massale groepsactie die minder oppervlakkig is dan hij lijkt. Het kan blijkbaar nog. Godzijdank.

Share on Facebook

Groei

Als je denkt dat iets of iemand je groei belemmert, dan is dat een teken dat je in die hoek nog kunt groeien.

Share on Facebook

De titel is opgegeten door een suïcidaal konijn.

Inspiratieloosheid is een groot probleem. Het zorgt er voor dat je niks meer kunt. Het zorgt voor kromme zinnen, voor lelijke komma’s. Het zorgt voor het gebruik van meerdere keren van hetzelfde woord. En het zorgt zeker voor iets schrijven en dan denken: ‘Ja, dit is het dan’. Het is inspiratieloos-o-clock. Morgen weer een dag.

Share on Facebook

Transcendentie

Voelen dat je nep bent. De nieuwsgierigheid. De tijd.

Drie elementen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Voel dat je leeft, dat het enkel maar acties zijn die uit je handen voortkomen. Het zoete gebreidelde vermogen om te kunnen waarnemen. Ondanks alle tegenspoed, wees een man. Of een vrouw als je geen teelballen hebt. Wees diegene die alles aankan. Ondanks je eigen mankementen en de kritiek die je ongetwijfeld oppikt van anderen. Niemand vindt je zo geweldig als je jezelf geweldig kan vinden. Soms.

Streef niet naar perfectie, streef naar de ervaring overleven. Het zijn kan niet meer zijn dan enkel en alleen maar zijn. Probeer het niet negatief te beïnvloeden als het ook positief kan. Wees opmerkzaam, let op de kleine dingen. Tracht dingen te zien die niemand ooit zag. Vind het unieke dat je jezelf maakt. Niemands oordeel over jou is rechtvaardig, ze hebben immers nooit meegemaakt wat jij meemaakt.

Denk niet dat er meerdere zoals jij zijn, denk niet dat de mensen die op je lijken er beter in zijn. Denk eerder dat jouw manifestatie van je zijn ongeëvenaard is. Niemand kan beter jou zijn dan jezelf. Wees trots op jezelf. Dit is wat je tot nu toe kan, meer niet. Acceptatie.

Share on Facebook

E-mail

Hoeveel zegt de positie van je e-mail adres in een mailtje over je band met de afzender?
Is er over nagedacht in welke volgorde iedereen is aangeklikt, sta je louter per toeval achteraan. En als iemand zonder bijbedoelingen als laatste aan je heeft gedacht, gebeurt dat dan systematisch? Ben je echt wel zo belangrijk als je soms hoop te zijn?

Share on Facebook

Conscious ++

Doen alsof je het zebrapad niet wil oversteken zodat de andere weggebruiker niet helemaal voor je hoeft te stoppen.

Share on Facebook